Tekstura obrazu jest bogatym źródłem informacji o obiektach widocznych w obrazie. Dotyczy to zwłaszcza obrazów biomedycznych. Obrazy otrzymane za pomocą różnych metod obrazowania medycznego zawierają tekstury, które reprezentują właściwości obrazowanych narządów i tkanek. Parametry tekstury odzwierciedlają właściwości fizjologiczne takich struktur. Analiza tekstury umożliwia także między innymi segmentację narządów, wykrywanie zmian patologicznych czy ocenę ich stopnia. Znaczenie analizy tekstur dla wspomaganej diagnostyki obrazowej wykazano dla praktycznie wszystkich stosowanych w diagnostyce rodzajów obrazowania, w tym tomografii komputerowej (CT) [1], tomografii rezonansu magnetycznego (MRI) [2], ultrasonografii (USG) [3] oraz obrazowaniu optycznym [ 4].
