Na to pytanie odpowiada artykuł "Toward Super Resolution Reconstruction of Diffusion-Relaxation MRI Using Slice Excitation With Random Overlap (SERO)", autorstwa Felixa Mortensena, Jakuba Jurka, Jensa Sjölunda, Geraline Vis, Ronniego Wirestama, Malwiny Molendowskiej, Andrzeja Materki i Filipa Szczepankiewicza.
🔬 W publikacji poruszono zagadnienie uzyskiwania obrazu o wysokiej rozdzielczości na podstawie wielu obrazów o niskiej rozdzielczości - czyli tzw. rekonstrukcji nadrozdzielczej.
📌 Proponowana metoda zakłada szybkie skanowanie mózgu i uzyskanie aż 1000 przekrojów o losowym położeniu i grubości 6 mm. Dane te są następnie łączone za pomocą modelu matematycznego, który przetwarza je na 40 przekrojów o grubości 1,5 mm.
Co więcej, każdy przekrój rekonstruowany jest w czterech typach kontrastu, zależnych od:
• gęstości protonowej,
• tkankowej stałej czasowej T1,
• dyfuzyjności,
• wariancji dyfuzyjności cząsteczek wody.
🧪 Badania przeprowadzono na obrazach mózgu i stanowią ważny krok w rozwoju nowoczesnych technik MRI.
🤝 Artykuł jest efektem współpracy naszych pracowników z zespołem fizyków rezonansu magnetycznego z Uniwersytetu w Lund w Szwecji. Obecnie w Instytucie Elektroniki trwają dalsze prace w tym temacie.
✒️ Zachęcamy do lektury całego artykułu:
Felix Mortensen, Jakub Jurek, Jens Sjölund, Geraline Vis, Ronnie Wirestam, Malwina Molendowska, Andrzej Materka, Filip Szczepankiewicz, "Toward Super-Resolution Reconstruction of Diffusion-Relaxation MRI Using Slice Excitation With Random Overlap (SERO)", Magnetic Resonance in Medicine, 2026; 0:1–14, https://doi.org/10.1002/mrm.70282